Kalkulator rozciągliwości ściągacza ↔️

Jak korzystać z kalkulatora rozciągliwości ściągacza

Ustaw trzy dane: wzór ściągacza, liczbę oczek oraz swoją gęstość dla dzianiny gładkiej — celowo nie gęstość ściągacza. Wybierz ściągacz pasujący do twojego wzoru: 1×1 (1 prawe, 1 lewe), 2×2 (2 prawe, 2 lewe) lub 3×1 (3 prawe, 1 lewe). Upewnij się, że twoja liczba oczek jest zgodna z tym raportem — 2×2 wymaga wielokrotności 4 oczek (albo 4n+2, jeśli odbijasz krawędzie symetrycznie), podczas gdy 1×1 wymaga liczby parzystej — tak aby kolumny zamknęły się czysto w rurę. Dla gęstości wydziergaj na płasko próbkę dzianiny gładkiej z tej samej włóczki i na tych samych drutach, których użyjesz do ściągacza, zablokuj ją i policz oczka na 10 cm (4 cale). Wpisz tę liczbę; narzędzie samo zastosuje współczynnik ściągnięcia ściągacza, więc podanie mu zmierzonej gęstości ściągacza policzyłoby ściągnięcie podwójnie i dałoby fałszywie wąski wynik. Ustal z góry, któremu wymiarowi ciała pasek ma służyć — nadgarstek, głowa, talia, ramię — i miej ten obwód gotowy, aby porównać go z wynikami w stanie spoczynku i rozciągniętym, które zwraca kalkulator.

Obliczenie zaczyna się od szerokości na płasko, a następnie stosuje współczynnik rozluźnienia. Szerokość na płasko = liczba oczek ÷ gęstość oczek. Przy 22 oczkach na 10 cm to 22 ÷ 10 = 2,2 oczka na cm, więc 88 oczek mierzy 88 ÷ 2,2 = 40 cm rozłożone na płasko jako nierozciągnięta dzianina gładka. Szerokość ściągacza w spoczynku = szerokość na płasko × spoczynkowy współczynnik ściągacza: około 0,65 dla 1×1, mniej więcej 0,60 dla 2×2 i około 0,70 dla 3×1. Dla 1×1 to 40 × 0,65 = 26 cm w spoczynku. Maksymalna szerokość rozciągnięta zbliża się do szerokości na płasko, gdy kolumny oczek prawych i lewych otwierają się w pełni, więc pasek rozpina się od mniej więcej 26 cm w spoczynku do prawie 40 cm w pełnym rozciągnięciu. Aby dopasować pasek 1×1 do głowy 24 cm, chcesz, by szerokość w spoczynku była tuż poniżej obwodu głowy, tak by przylegał: 26 cm w spoczynku na głowie 24 cm daje łagodny ujemny luz z dużym zapasem rozciągliwości, by go wciągnąć.

Trafienie z tym zakresem jest tym, co powstrzymuje mankiet od opadania, a brzeg czapki od zsuwania się. Dokładność ma znaczenie, ponieważ pasek musi w spoczynku być mniejszy niż część ciała, a jednocześnie rozciągnąć się przez najszerszy punkt, który mija — cholewka skarpety musi przejść przez piętkę, dekolt swetra musi przejść przez głowę. Klasyczny błąd to nabranie oczek na wymiar spoczynkowy i otrzymanie paska bez żadnej sprężystości albo nabranie na wymiar rozciągnięty i otrzymanie obwisłego brzegu; celuj w wynik spoczynkowy nieco poniżej docelowego obwodu dla ściśle przylegających pasków, takich jak mankiety i dekolty, a na poziomie obwodu lub tuż poniżej dla pasków w talii. Zawsze najpierw zablokuj próbkę gęstości, ponieważ niezablokowany ściągacz czyta się ciaśniej, niż będzie się nosił. Współczynniki ściągnięcia to wskazówki, a nie wartości absolutne — włókno włóczki i rozmiar drutów je przesuwają, przy czym sprężysta wełna wraca do kształtu lepiej niż nieelastyczne włókna roślinne. Standardowe kategorie grubości włóczki Craft Yarn Council pomagają potwierdzić, że zamienna włóczka pasuje gęstością, tak aby obliczony zakres rozciągliwości pozostał aktualny.

FAQ