เครื่องคิดเลขเรียวแขนเสื้อ 🧥

วิธีใช้เครื่องคิดเลขเรียวแขนเสื้อ

เริ่มด้วยการรวบรวมตัวเลขสี่ตัวจากลายหรือจากการวัดของคุณเอง อย่างแรก จำนวนตะเข็บที่ส่วนบนของแขน — มักเป็นจำนวนคาสต์ออนใต้รักแร้หรือจุดกว้างที่สุดที่ต้นแขน อย่างที่สอง จำนวนตะเข็บที่คุณต้องการที่ข้อมือหรือปลายแขน อย่างที่สาม ความยาวที่เกิดการเรียว วัดจากเหนือยางยืดข้อมือขึ้นไปจนถึงใต้รักแร้ อย่างที่สี่ เกจแถวของคุณจากตัวอย่างที่บล็อกแล้วที่ถักด้วยลายตะเข็บเดียวกัน และในทางที่ดีควรถักแบบวงกลม เพราะแขนเสื้อมักถักเป็นวง กรอกความยาวเป็นจำนวนแถวสำเร็จ หรือเป็นการวัดเป็นเซนติเมตรหรือนิ้วพร้อมเกจแถวของคุณเพื่อให้เครื่องมือแปลงได้ ยืนยันว่าผลต่างระหว่างจำนวนตะเข็บต้นแขนกับข้อมือเป็นเลขคู่; เพราะการลดทำแบบสะท้อน — ข้างละหนึ่งที่แต่ละด้านของแขน — การลดทั้งหมดต้องหารด้วยสองลงตัว หากลายของคุณให้การเรียวเป็นการลดทุกรอบที่ n คุณย้อนหาค่ากรอกเดียวกันจากตัวเลขเหล่านี้ได้

วิธีคำนวณมีสองขั้น ขั้นที่หนึ่ง: หาจำนวนคู่การลด ลบตะเข็บข้อมือออกจากตะเข็บต้นแขน แล้วหารด้วย 2 เพราะแต่ละรอบลดเอาออก 2 ตะเข็บ (ข้างละหนึ่ง) ขั้นที่สอง: กระจายคู่เหล่านั้นตลอดแถวที่มี หารจำนวนแถวเรียวทั้งหมดด้วยจำนวนคู่การลดเพื่อหาช่วงระยะระหว่างแถวลด ตัวอย่างที่คำนวณจริง: ต้นแขน 64 ตะเข็บเรียวลงเหลือ 48 ที่ข้อมือได้ 64 − 48 = 16 ตะเข็บที่ต้องลด; 16 ÷ 2 = 8 คู่การลด ถ้าแขนเสื้อยาว 18 นิ้วที่เกจแถว 8 แถวต่อนิ้ว นั่นคือ 18 × 8 = 144 แถว จากนั้น 144 ÷ 8 = 18 ดังนั้นคุณทำรอบลดทุกแถวที่ 18 จำนวนแปดครั้ง หากหารไม่ลงตัว — เช่น 150 แถว ÷ 8 = 18.75 — ให้แบ่งเป็นช่วงผสม: บางการลดทุก 19 แถว บางการลดทุก 18 แถว กระจายเศษให้การเรียวเนียนจากใต้รักแร้ลงไปถึงปลายแขน

เกจแถวที่แม่นยำคือบานพับที่การเรียวแขนหมุนรอบ เพราะข้อผิดพลาดตรงนี้ทบกันในทุกช่วงระยะ หากเกจของคุณคลาดแม้ครึ่งแถวต่อนิ้วตลอดแขนเสื้อที่ยาว ปลายแขนอาจลงตำแหน่งห่างจากที่ลายตั้งใจไปหนึ่งนิ้วหรือมากกว่า ทำให้การเปลี่ยนผ่านยางยืดเพี้ยน ให้วัดเกจบนตัวอย่างที่บล็อกแล้วเสมอ เพราะการซักและทำให้แห้งจะคลายผ้าและเปลี่ยนความสูงของแถวอย่างเห็นได้ชัด ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการวัดเกจแบบแบนแล้วนำไปใช้กับแขนที่ถักแบบวง; สต็อกกิเนตต์แบบวงมักเดินต่างเล็กน้อย ดังนั้นให้ทำตัวอย่างแบบเดียวกับที่จะถัก เมื่อช่วงระยะผสมกัน ให้วางช่วงที่กว้างกว่าใกล้ต้นแขนและช่วงที่ชิดกว่าไปทางข้อมือ ซึ่งสะท้อนการเรียวของแขนจริงและเลี่ยงรอยหักที่เห็นได้ มาร์กรอบลดด้วยมาร์กเกอร์ถอดได้หรือเครื่องนับแถวแทนการนับจากความจำ สุดท้าย ทำการลดที่จับคู่กัน — เช่น ssk เอียงซ้ายและ k2tog เอียงขวา — เพื่อให้สองด้านของเส้นตะเข็บคงความสมมาตร

FAQ